ميرزا رفيع الدين محمد فرزند شجاع الدين محمود حسينى مرعشى از دانشمندان و فقيهان اين دوره بود كه در سال 1026 پس از درگذشت قاضى سلطان تربتى به مقام صدارت برگزيده شد « 1 » و تا سال 1034 كه درگذشت در اين مقام باقى بود « 2 » . او ردى بر رسالهء « شرعة التسمية » مير داماد نوشته است كه افندى در رياض العلماء از آن بسيار نقل مىكند « 3 » . از او جز اين سند ، مثالى ديگر مورخ ذ ق - 1029 در فرامين فارسى ماتناداران « 4 » هست . نام 28 مأخذ از مصادر شرح‌حال او و پدران و فرزندان دانشمندش در رسالهء مثال‌هاى صدور صفوى « 5 » ديده مىشود . من رفيع الدين محمد الحسينى چون معروض شد كه چهار دانگ مشاع از قريهء شنسطاق / من اعمال رامند قزوين وقف بر آستانهء منورهء حضرت [ خلف ارجمند امام انس و الجن على ابن موسى الرضا - ع ] و دو دانگ / آن ملك رعاياء آنجاست و عباس قلى آقا يساول بىجهت شرعيه تصرف در كل آن نموده ، از تسليم آن به سركار وقف و رعاياء مزبور امتناع / غيرمشروع مىنمايد . بنابر وقوع مقرر شد كه عباس قلى مزبور دست تصرف نامشروع از قريهء مزبوره بازداشته ، گذارد كه / حاصل حصهء وقفى موافق شرط واقف صرف آستانهء مزبوره شود و حصهء ملكى را رعايا كه

--> ( 1 ) . عالم‌آراى عباسى 2 : 928 - 929 . نيز 1089 - 1090 . ( 2 ) . همان مأخذ 2 : 1040 - 1041 . ( 3 ) . ذريعه 10 : 202 . ( 4 ) . ج 2 ، ص 495 - 496 ، سند شمارهء 15 . ( 5 ) . چاپ قم ، ص 17 .